EINSTEIN VE ŞOFÖRÜ

Bilir­si­niz a dost­lar meş­hur bir alim var­dır
Fizik ve öte­sin­de tüm kanun­lar onda­dır

Adam insan değil ki ade­ta kütüp­ha­ne
Yıl­la­rı­nı ver­miş fizi­ğe ve bili­me

Bizim Einstein‘in var­mış bir de şofö­rü
Her yere götü­rür­müş ara­ba­dan ötü­rü

Top­lan­tı­lar, panel­ler her gün bir koşuş­tur­ma
Bir gün Paris bir gün Bonn dur­mak yasak­mış ona

Alır­mış şofö­rü­nü çıkar­mış hep huzu­ra
Şofö­rü de din­ler­miş çeki­lip bir kena­ra

Gide gide her yere şoför de öğren­miş hep
İzaf­iy­et, meka­nik, meta­fi­zik ne demek

Kalıp­laş­mış soru­lar soru­lur­muş her zaman
Albert hazır cevap­mış, yanıt­lar­mış hep o an

Bir gün hiç bilin­me­yen bir yere çağır­mış­lar
Biz sizi hiç gör­me­dik, tanı­şa­lım yaz­mış­lar

Kim­se­ler bil­mez sizi bizim bu diyar­lar­da
Gelin, anla­tın bize neler olmuş dün­ya­da

Albert almış şofö­rü koyul­muş­lar yola
Gâh hız­lı koş­muş atlar, gâh­sa kal­mış­lar yaya

Düşe kal­ka var­mış­lar konu­şa­cak­la­rı yere
Bir şofö­re bak­mış­lar, bir de dönüp Albert‘e

Yahu kim bu adam­lar bura­ya niye gel­miş?
Tanı­ma­mış kim­se­ler, sade mer­ha­ba demiş

Şoför fır­sa­tı bulup demiş bizim Albert‘e
Ben de hep bili­yo­rum, ben çıka­yım bu kere

Albert bak­mış iş cid­di, yok demek­se olmaz­mış
Bun­ca yıl­lık şofö­rü, kal­bi­ni kıra­maz­mış

Demiş bak bu insan­lar tanı­mı­yor­lar beni
Sorar­lar bile­mez­sin, son­ra yuh­lar­lar seni

Şoför demiş din­le­dim her şeyi ben her yer­de
Azı­cık bulaş­mış­tır, olma­sa da temel­de

Merak etme her şeyi söy­le­rim sorar­lar­sa
Ben­de bula­bi­lir­ler her neyi arar­lar­sa

Hep aynı soru­la­rı sorar bütün insan­lar
Bey­ni­me kazıl­mış­tır kork­ma bütün cevap­lar

Vakit gel­miş Albert‘le şoför yer değiş­tir­miş­ler
Kim­se­cik­ler gel­me­den yer­le­ri­ne geç­miş­ler

Kon­fe­ran­sa baş­la­mış bizim şoför bir yer­den
Coş­ku ile anlat­mış, deyin­miş hep her tel­den

Sıra soru fas­lı­na gelip de çatı­ver­miş
Şoför ken­din­den emin, kısır kısır güler­miş

Her kim ne soru­ver­se hemen cevap­lı­yor­muş
Albert olan bite­ne hay­ret­le bakı­yor­muş

Artık son dem­le­ri­ne gel­miş­ler top­lan­tı­nın
Son soru­su sorul­muş orda bulu­nan­la­rın

Şoför bir­den tutul­muş bu da neyin nesi be
Bir tür­lü bula­ma­mış fele­ğin sil­le­si be

Bir sah­ne­ye dön­müş bir de bak­mış Albert‘e
Albert gülüm­sü­yor­muş ken­din düş­tün bu der­de

Şoför pra­tik zeka, bir­den gözü par­la­mış
Soru sora­na doğ­ru kes­kin bakış fır­lat­mış

Demiş ey güzel dos­tum ne basit bir soru bu
Benim şofö­rüm bile cevap­lar bu soru­yu

Albert‘i çağı­ra­rak söy­le ey dos­tum demiş
Tabi Albert tak­dir­le ceva­bı­nı söy­le­miş

İşte şiir dost­la­rım pra­tik zeka budur
En çıkıl­maz durum­da insa­na yol bul­du­rur

Elbet hin­lik değil­dir bura­da mak­sa­dı­mız
Mak­sat muhab­bet olsun der­si elbet alı­rız

Aman ha büyük işler peşin­de koş­ma­ya­lım
Yen­me­yecek yeme­ğe soku­mu tut­ma­ya­lım

Her işin bir erba­bı bulu­nur elbet ilde
Kalın sağ­lı­cak­la, selam­la sela­met­le