ÖZÜNÜ KESEN KILIÇ

Ayna­ya bakar gibi bakar­sak bir geç­mi­şe
Dün­ya­nın dört bir yanın­da izi­mi­zi görü­rüz
Baş­lar­sak ken­di­mi­zi düzelt­mek­le işe
Köh­ne­miş, yazı yaz­maz, eli­mi­zi görü­rüz

Fatih­ler, Yıl­dı­rım­lar yetiş­tir­miş ata­mız
Dört kıta top­ra­ğı­nı çiğ­ne­miş­tir atı­mız
Lakin artık kal­ma­dı mecal ve der­ma­nı­mız
Bilir ama konuş­maz dili­mi­zi görü­rüz

Nice cev­her­ler çık­mış, Ana­do­lu nurun­dan
Bin­ler­ce ker­van geç­miş eski ipek yolun­dan
Şim­di her­kes konu­şur, kork­maz doğ­ru­lu­ğun­dan
Doğ­ru bir söz söy­le­mez sözü­mü­zü görü­rüz

Nere­ye gider dün­ya, nedir bu keş­me­keş­lik
Hain­lik moda olmuş, en büyük kıdem­keş­lik
Geç­mi­şe sövü­yo­ruz, ner­de hani kar­deş­lik
Şöy­le bir dönüp bak­sak özü­mü­zü görü­rüz.