IŞIĞIM

Karan­lık gece­le­ri aydın­la­tan ışı­ğım
Ben sana deli gibi, mec­nun gibi aşı­ğım
Ciğe­ri­me nefe­sim, lok­ma­la­ra kaşı­ğım
Ben sana deli gibi, mec­nun gibi aşı­ğım

İst­em­es­en de sana, dağ­lar bile dele­rim
Çöl­ler­de susuz kalır, yine seni dile­rim
Göz­le­rim kör olsa da, yaş­la­rı­nı sile­rim
Ben sana deli gibi, mec­nun gibi aşı­ğım

Ter­te­miz bir hayat­ta, sen bana hazi­ne­sin
Yüre­ğim, nefe­sin­le, o sesin­le din­len­sin
İst­erse Kaf dağ­la­rı, ister Eve­rest gel­sin
Ben sana deli gibi, mec­nun gibi aşı­ğım

Haya­ta kazık çakıp, hep senin­le ola­yım
İzin ver göz­le­ri­ne, söz­le­ri­ne dola­yım
Fer­hat, kerem de kim­miş, ben hep­sin­den âlâ­yım
Ben sana deli gibi, mec­nun gibi aşı­ğım

Yıl­dız­lar dökül­se de, dün­ya yere geç­se de
Ölüm için sul­tan­lar, her dem beni seç­se de
Dudak­la­rın ömrü­me, ölüm emri biç­se de
Ben sana deli gibi, mec­nun gibi aşı­ğım

Haya­tım bite­cek­se, var­sın elin­den olsun
Sesim kesi­le­cek­se, senin dilin­den olsun
Bela­lar gele­cek­se, hep­si de sen­den gel­sin
Ben sana deli gibi, mec­nun gibi aşı­ğım