HAZANA BIRAKTIN

Gidi­şin­le dün­yam ter­si­ne dön­dü
Dün­ya­mı haza­na bırak­tın oğlum
Senin­le ate­şim, ışı­ğım sön­dü
Dün­ya­mı haza­na bırak­tın oğlum

Yüzün­de kay­bo­lur­du bütün keder­ler
Gülü­şün­le kaçar­dı uza­ğa dert­ler
Şim­di­ler kayı­bım, geç­mi­yor gün­ler
Dün­ya­mı haza­na bırak­tın oğlum

Kokun git­mez hala, üze­rim­de­dir
Göz­le­rin­de­ki ışık göz­le­rim­de­dir
Yaşat­tı­ğın cen­net söz­le­rim­de­dir
Dün­ya­mı haza­na bırak­tın oğlum

Salı­ver­din beni kede­re gama
Attın bu dün­ya­da ate­şe, kora
Bil­mi­yo­rum şim­di halim ne ola
Dün­ya­mı haza­na bırak­tın oğlum

Bek­ler­sin bili­rim bizi cen­net­te
İmz­an var­dır baki kalan senet­te
Kal­ma­dı baban­da bir hale ette
Dün­ya­mı haza­na bırak­tın oğlum.