GÖNÜLLER SULTANI (EN SEVGİLİYE)

Kut­lu bir müj­de ile salın­dın bu ciha­na
Ey yüce­ler yüce­si, üstat­la­rın üstâ­dı
Senin­le ümit dol­du, cahil insa­noğ­lu­na
Ey yüce­ler yüce­si, üstat­la­rın üstâ­dı

Kal­ma­mış­tı dün­ya­da, ne düzen ne de mizan
Yine yol­dan sap­mış­tı, ceha­let­tey­di insan
Kesil­miş­ti bere­ket, kay­na­mı­yor­du kazan
Bere­ke­tin sim­ge­si, üstat­la­rın üsta­dı

Nurun­la aydın­lan­dık, haya­tın­la nur­lan­dık
Derin bir uyku­day­dık, dave­tin­le uyan­dık
Senin­le huzur bul­duk, senin­le anlam­lan­dık
Ey gönül­ler neşe­si, üstat­la­rın üstâ­dı

Hayat bir müca­de­le, son­ra­sı­nı öğret­tin
Eşre­fül mah­lu­ka­ta, dün­ya­sı­nı öğret­tin
İbr­ah­im bere­ket­li, sof­ra­sı­nı öğret­tin
Ey gönül­le­rin gülü, üstat­la­rın üstâ­dı

Rab­bim hep hal­key­le­di, nuru­na alem­le­ri
Geç­ti­ğin yere ser­di, en nadi­de gül­le­ri
Senin­le sula­dı hep, kuru­muş gönül­le­ri
Ey yürek­le­rin canı, üstat­la­rın üstâ­dı