Bir gün gibi doğ­dun bed­baht ömrü­me
Beni çürü­mek­ten sev­dan kur­tar­dı.
Rey­ha­lar saç­tın şu makus gön­lü­me
Beni çürü­mek­ten sev­dan kur­tar­dı

Gön­lü­mün gülü­sün, ruhu­mun özü
Sana kon­du­ra­mam tek kötü sözü
Gari­bin elle­ri göre­mez gözü
Beni çürü­mek­ten sev­dan kur­tar­dı

Ağla­yıp gül­mez­dim ter­si­ne dön­düm
Ölüp gide­cek­tim tek­rar diril­dim
Çöl­den çıkıp san­ki vaha­ya gir­dim
Beni çürü­mek­ten sev­dan kur­tar­dı

Adın gibi dün­yan, sev­dan da tat­lı
Yüre­ğin­de pak­lık, par­lak­lık sak­lı
Sana tutul­mak­ta bu garip hak­lı
Beni çürü­mek­ten sev­dan kur­tar­dı.