Karan­lık­tan kor­ku­yor­san
Dert etme ben yanın­da­yım
Bir aydın­lık arı­yor­san
Dert etme ben yanın­da­yım

Kış­lar geç­mek bil­mi­yor­sa
Göz­yaş­la­rın din­mi­yor­sa
Ruhun sakin­leş­mi­yor­sa
Dert etme ben yanın­da­yım

Koş­mak, kaç­mak isti­yor­san
Mut­lu­lu­ğu bil­mi­yor­san
Sen benim­le gel­mi­yor­san
Dert etme ben yanın­da­yım

Hiç can dos­tun olma­dıy­sa
Sev­gi­li­ler dur­ma­dıy­sa
Hiç ümi­din kal­ma­dıy­sa
Dert etme ben yanın­da­yım

İst­er dost ol, ister aşık
Olu­rum ben sana ışık
Ruhum dert­le­re alı­şık
Dert etme ben yanın­da­yım

 İst­em­ezs­en beni olmaz
Yüre­ğim buna dayan­maz
Alır­sa gön­lü­nü alaz
Dert etme ben yanın­da­yım

Sade kah­ve gibi yüzüm
Benim­le ol iki gözüm
sana temi­nat­tır sözüm
Dert etme ben yanın­da­yım

Kork­ma sakın ben­den yana
Bu kul olmuş sana Ley­la
Bir gam çöker­se ruhu­na
Dert etme ben yanın­da­yım

Kaça kaça dün­ya bit­mez
Yak­tı­ğın kor asla sön­mez
Sen­siz­lik bana kâr etmez
Dert etme ben yanın­da­yım

Ölüm bizi ayı­rır­sa
Ruhu­muz beden­den çık­sa
Olmaz bana keder, tasa
Ölsem de ben yanın­da­yım

Koru­rum ben seni her dem
Bana sev­gin, yüce erdem
Kork­ma sakın keder­ler­den
Dert etme ben yanın­da­yım.