Göz­le­ri­me bakan­lar ne bu mut­lu­luk diyor
Yüre­ğim­de­ki nehir coş­kun coş­kun akı­yor
Göz yaş­la­rım sak­lan­dı, hüzün­le­rim kaçı­yor
Bu sabah güneş bana bir baş­ka göz kır­pı­yor.

Çiçek­ler san­ki bugün benim bah­çe­me dol­muş
Kara bulut­lar git­miş, fır­tı­na­lar yok olmuş
Her yere bir mut­lu­luk, bir saadet­ha­ne kon­muş
Ağla­yan­lar kaçış­mış, fit­ne­kâr­lar kay­bol­muş

Bütün dün­ya âde­ta yeni­den yara­tıl­mış
Bede­ni­me yeni­den san­ki kan pom­pa­lan­mış
Nab­zı­ma, nefe­si­me san­ki doping yapıl­mış
San­ki tüm söz­lük­ler­den umut­suz­luk atıl­mış

Güle­rek bakı­yo­rum insan­la­rın yüzü­ne
Öpü­cük­ler koyu­yo­rum çocuk­la­rın gözü­ne
Kafa­mı tak­mı­yo­rum hiç kim­se­nin sözü­ne
Yönü­mü dön­düm artık şu haya­tın özü­ne

Tav­si­ye iste­yen­ler! Bana kulak kabar­tın
Hiç­bir şey­den yıl­ma­yın, sab­rı­nı­zı abar­tın
Gelin hep mut­lu olun, ömrü­nü­zü uza­tın
Siz­de sır­tı­na binin mut­lu­luk denen atın.