ÖĞRENCİME MEKTUP
Doğmuştun ellerimde, sanki daha az önce
Minicikti ellerin, parmakların ipince
Gözlerim ışıldardı, orda seni görünce
Büyüdün şimdi yavrum, artık büyük insansın
Çalış, övün, yücel de herkes gıptayla baksın
Yürümeyi adeta, kollarımda öğrendin
Yağmur, çamur, fırtına, her gün bana gelirdin
Sabahları sınıfa, güller gibi girerdin
Büyüdün şimdi yavrum, artık büyük insansın
Çalış, övün, yücel de herkes gıptayla baksın
Birlikte çabaladık, alfabeyi öğrendin
Boynuz kulağı geçti, sonra sana imrendim
Şiirler yazdın bana, zorluklara direndin
Büyüdün şimdi yavrum, artık büyük insansın
Çalış, övün, yücel de herkes gıptayla baksın
Kara kaplı defterler yetmez oldu zekâna
Sendeki değişimler sığmadı hiç mekâna
Hep ayakta durdun, yenilmedin zamana
Büyüdün şimdi yavrum, artık büyük insansın
Çalış, övün, yücel de herkes gıptayla baksın
Ellerinden tutarak yürüdüm hep yanında
Kalbin nurla kaplıydı, ışık vardı alnında
Tertemizdi yüreğin, kir kalmazdı kapında
Büyüdün şimdi yavrum, artık büyük insansın
Çalış, övün, yücel de herkes gıptayla baksın
Şimdi gururla dolu öğretmenin yüreği
Artık sana devrettim sandalı ve küreği
Sensin artık milletin, çocukların direği
Büyüdün şimdi yavrum, artık büyük insansın
Çalış, övün, yücel de herkes gıptayla baksın
