ÖĞRENCİME MEKTUP

Doğ­muş­tun elle­rim­de, san­ki daha az önce
Mini­cik­ti elle­rin, par­mak­la­rın ipin­ce
Göz­le­rim ışıl­dar­dı, orda seni görün­ce
Büyü­dün şim­di yav­rum, artık büyük insan­sın
Çalış, övün, yücel de her­kes gıp­tay­la bak­sın

Yürü­me­yi ade­ta, kol­la­rım­da öğren­din
Yağ­mur, çamur, fır­tı­na, her gün bana gelir­din
Sabah­la­rı sını­fa, gül­ler gibi girer­din
Büyü­dün şim­di yav­rum, artık büyük insan­sın
Çalış, övün, yücel de her­kes gıp­tay­la bak­sın

Bir­lik­te çaba­la­dık, alfa­be­yi öğren­din
Boy­nuz kula­ğı geç­ti, son­ra sana imren­dim
Şiir­ler yaz­dın bana, zor­luk­la­ra diren­din
Büyü­dün şim­di yav­rum, artık büyük insan­sın
Çalış, övün, yücel de her­kes gıp­tay­la bak­sın

 

Kara kap­lı def­ter­ler yet­mez oldu zekâ­na
Sen­de­ki deği­şim­ler sığ­ma­dı hiç mekâ­na
Hep ayak­ta dur­dun, yenil­me­din zama­na
Büyü­dün şim­di yav­rum, artık büyük insan­sın
Çalış, övün, yücel de her­kes gıp­tay­la bak­sın

Elle­rin­den tuta­rak yürü­düm hep yanın­da
Kal­bin nur­la kap­lıy­dı, ışık var­dı alnın­da
Ter­te­miz­di yüre­ğin, kir kal­maz­dı kapın­da
Büyü­dün şim­di yav­rum, artık büyük insan­sın
Çalış, övün, yücel de her­kes gıp­tay­la bak­sın

Şim­di gurur­la dolu öğret­me­nin yüre­ği
Artık sana dev­ret­tim san­da­lı ve küre­ği
Sen­sin artık mil­le­tin, çocuk­la­rın dire­ği
Büyü­dün şim­di yav­rum, artık büyük insan­sın
Çalış, övün, yücel de her­kes gıp­tay­la bak­sın