HIRSIZIN HİKAYESİ (MANZUM MASAL)
Bir varmış diye başlar nice nice masallar.
Analara ilhamdır, bebelere misaller.
İşte böyle bir devirde varmış bir deli oğlan.
İşte güçte gözü yok, bir bahar seli oğlan.
Yaşarmış günü birlik, hep gezmede tozmada.
Kurbağa taşlayarak, bostanları bozmada.
Anası çileliymiş, çok er ölmüş kocası.
İşte o gün kırılmış hayatının vidası.
Elde bir delikanlı, gariban ne eylesin.
Kime derdini yansın, hangi dağa söylesin.
Haylaz oğlan bir zaman, eli dolu gelmiş hep.
Al ana pişir bize, bu etleri diyerek.
Kadın sormazmış ona, nereden aldın diye
Üstüne sevinirmiş, düşermiş hep neşeye
Aradan günler geçmiş, oğlan iyice azmış
Eve getirdikleri, odalara sığmazmış
Anası hep bihaber kırdığı cevizlerden
Yakayı ele vermiş bıraktığı izlerden
Polis almış oğlanı çıkarmışlar kadıya
Kolu kesilecekmiş, hırsız olmuş adı ya
Sormuş kadı efendi nedir son arzun diye
Oğlan demiş, gösterin beni son kez anneme
Çok mübarektir eli son bir kere öpeyim
Bende hayır kalmadı bari helalleşeyim
Getirmişler kadını, oğlunun huzuruna
Kadıncağız üzülmüş, bakınca yavrusuna
Oğlan gel anam demiş nur yüzünü göreyim
Çok mübarektir bende o dilini öpeyim
Kadın uzatmış dili, yavrusu öpsün diye
Kolu kalacak yarım, acısı insin diye
Oğlan ısırıp dili, koparmış ta kökünden
Herkesler hep şaşırmış, fırlamış yerlerinden
Kadı demiş a oğul nedir senin yaptığın
Hiç evlat koparır mı, dilini anasının
Demiş ki hırsız oğul, ben her gün getirince
Annem bana sormazdı, bağın neresi diye
Ben de doğru sanırdım, çalıp araklamayı
Ne bileyim anamdan öğrendim yaşamayı
Deseydi bana bir gün oğlum nereden aldın
Başkasının malını günahtır neden çaldın
Belki şimdi karşında durmazdım ben ey kadı
Kimin kolunu vermek olabilir muradı
Ey analar babalar, yavrunuzu kollayın
Aman ha dikkat edin, doğru yola yollayın
Zaman aynı zamandır, kötülük kol gezmekte
Kötüler zayıfları bulur bulmaz ezmekte
Eğer yakabildiysem gönlünüzde ateşi
Ne mutlu o dem bana, başarmışım bu işi
Kardeşlerim yavrular, bizim geleceğimizdir
Başka bir işimiz yok, yegâne işimizdir.
